Bij Maisters geloven we dat groei pas echt ontstaat wanneer je samen durft te onderzoeken, te reflecteren en te leren. Daarom speelt intervisie een belangrijke rol binnen onze organisatie. Joyce Bruil, onze intervisiebegeleider, laat zien hoe krachtig het is wanneer collega’s in een veilige setting hun casussen, overtuigingen en patronen delen.  

In dit interview vertelt Joyce hoe intervisie bijdraagt aan meer zelfinzicht, eigenaarschap en onderling vertrouwen. Ze vertelt waarom dit instrument volgens haar onmisbaar is voor iedere Maister die bewust wil blijven groeien. 

Wie is Joyce Bruil?

“Wie ben ik? Een vrouw met levenservaring, echtgenoot en moeder van twee jongvolwassen kinderen (21 en 25). Iemand die positief in het leven staat, met een passie voor het ontwikkelen van mensen en daarmee organisaties. Open, eerlijk, recht door zee, direct en resultaatgericht. Ik houd van hard werken en lachen, én van mensen.”

Maisters staat bekend om zijn uitgebreide aandacht voor persoonlijke en professionele ontwikkeling, met onder meer coaching, training en begeleiding. Wat maakt dat intervisie een belangrijke toevoeging is? 

“Intervisie is een waardevolle aanvulling op coaching, training en begeleiding. Het activeert namelijk een ander soort leren en ontwikkelen, in een veilige, besloten omgeving met gelijkgestemden. Je leert expliciet van elkaar (de collectieve wijsheid) in plaats van een expert, door samen casuïstiek uit de dagelijkse praktijk te doorlopen. Dat maakt de transfer naar die praktijk heel groot.

Intervisie stimuleert bovendien structurele reflectie op het eigen handelen. Het biedt Maisters inzicht in eigen patronen en helpt om aannames en routines te onderzoeken. Ik merk daarnaast dat de openheid in de sessies zorgt voor meer onderling vertrouwen en verdieping.

Verder is intervisie een mooi instrument om eigenaarschap en professionele autonomie te vergroten. De Maister kiest immers zelf zijn/haar casus en we zoeken samen naar oplossingen. Dit past goed bij Maisters, waar autonomie en professionele verantwoordelijkheid hoog in het vaandel staan.“

Hoe ziet een intervisiesessie er in de praktijk uit wanneer jij hem begeleidt? 

“Ik ben een groot voorstander van gestructureerde intervisie. Dat betekent dat we vooraf een intervisiemethode bepalen, inclusief een voorbereidingsopdracht voor de Maisters. 

  • We starten altijd met een check-in: hoe zit je erbij? Daarna volgt een korte terugblik op de vorige keer: zijn er nog losse eindjes en hoe is de inbrenger omgegaan met de opbrengst van die sessie? 
  • Vervolgens doen we een kort rondje waarin iedereen zijn/haar casus en hulpvraag/leerdoel noemt. Op basis daarvan maken we samen een democratische keuze. Als er urgentie op één casus zit, check ik altijd even bij de groep of het oké is om die te behandelen. 
  • We doorlopen de gekozen casus aan de hand van een intervisiemethode, waarbij mijn rol vooral procesbegeleider is. Ik bemoei me meestal niet met de inhoud… meestal 😉.”

Hoe creëer jij een veilige en open setting waarin collega’s zich echt durven uitspreken? 

“Allereerst maken we duidelijke afspraken: wat we bespreken blijft binnen de groep. Tijdens de eerste sessie bepalen we met elkaar hoe we willen samenwerken en welke gedragsafspraken daarbij horen.

Verder kijk ik nergens raar van op. Het klinkt misschien wat zweverig, maar alles mag er zijn. Ergernissen, boosheid, verdriet, oud zeer, lachen, patronen, kritiek, feedback …het hoort er allemaal bij.

Tot slot: mijn intentie is altijd om de Maister écht verder te helpen in hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Dit is mijn passie. En als mensen voelen dat je dit oprecht meent, wordt het veel makkelijker om je uit te spreken.” 

Welke thema’s of patronen zie jij vaak terugkomen tijdens intervisies, en wat zegt dat volgens jou over de uitdagingen van Maisters?  

“Veel mensen hebben last van belemmerende gedachten, overtuigingen, eerdere ervaringen, normen en waarden of ingeslepen patronen. Dat kan je behoorlijk in de weg zitten om effectief te handelen in de dagelijkse praktijk. En met effectief bedoel ik: redelijk ontspannen kunnen reageren met gedrag dat past bij de situatie.

De uitdaging voor de Maisters is om onder de waterlijn te durven kijken (het model van McClelland): wat hoort echt bij mij? Wat komt van mijn opvoeding, mijn omgeving, mijn verleden/ervaringen? En: wie wil ik eigenlijk zijn?”

Wat hoop je dat intervisie op de lange termijn oplevert voor de Maisters? 

“Ik hoop dat intervisie bijdraagt aan de verdere ontwikkeling van de Maisters. Daarnaast hoop ik dat zij intervisie gaan zien als een effectief instrument dat ze ook zelfstandig kunnen inzetten in hun professionele praktijk.”