Month: november 2025

“Intimiteit in een werkrelatie – het klinkt misschien wat weeïg of emotioneel,” opent Max het gesprek met een glimlach. “Maar waar het omgaat is openheid, eerlijkheid en vertrouwen. Waarbij het echt om de persoon draait en niet om de functie. Die oprechte nieuwsgierigheid moet vanuit jezelf komen – wie is deze persoon? Welke normen en waarden zijn belangrijk, en in welke context beweegt deze persoon zich?  

Reinder vult aan vanuit zijn perspectief: “Voor mij is het onontbeerlijk dat je eerst persoonlijk contact maakt voordat je vanuit je rol verder kunt functioneren. Als je niet weet wie je aan tafel hebt, is het heel lastig om samen te ontdekken wat werkt en wat niet.” 

Dit persoonlijke contact legden ze al vroeg in hun samenwerking. “In onze eerste gesprekken hadden we het al over wat ik wil leren,” vertelt Max. “Niet alleen inhoudelijk, maar ook: waar wil ik als persoon en professional in groeien? Om dat gesprek goed te kunnen voeren, moet je iets van jezelf laten zien.” 

Een mooi voorbeeld van deze openheid ontstond tijdens een van hun eerste ontmoetingen. Max had zijn ontwikkelpunten voorbereid voor het Maisters-programma. Reinder herinnert het zich nog goed: “Max had zijn leerdoelen slim geformuleerd, maar tijdens ons gesprek zag ik ontwikkelpunten die hij zelf nog niet had benoemd. Ik voelde de ruimte om dat bespreekbaar te maken.” 

“Je voelt alleen de ruimte om zoiets te bespreken als je je veilig voelt bij degene met wie je samenwerkt,” reflecteert Reinder. “Waarom kies je deze ontwikkelpunten? Er liggen toch ook andere zaken waar je op zou kunnen winnen? Dat gesprek kun je alleen voeren als er intimiteit is.” 

Max beaamt: “Het is geen gegeven dat het zo gaat. We begonnen rondom leerdoelen en vanaf daar kom je langzaam tot elkaar.” Een recent voorbeeld onderstreept dit. Na een vergadering waarin beiden overdonderd waren door wat er besproken werd, belde Max de volgende dag Reinder op: “Ik schrok ervan, het deed wat met mij.” Die kwetsbaarheid delen – en ontdekken dat de ander hetzelfde ervoer – versterkte hun band. “Zoiets kun je alleen uitspreken als je daar samen naartoe hebt geleefd.” 

Als Reinder beschrijft wanneer hij merkt dat Max echt met zijn belangen bezig is, wordt de kracht van non-egocentriciteit tastbaar: “Als ik Max iets uit handen geef – een opdracht, een deeltaak, of gewoon even sparren – dan gaat hij ermee aan de slag. Maar hij stopt niet bij uitvoeren. Hij vraagt door: ‘Heb ik je hiermee echt geholpen? Wat heb je verder nog nodig?’ Als opdrachtgever is het heel fijn om te weten: laat maar bij Max, dat komt wel goed.” 

Deze houding ontstaat niet vanzelf. “Door de band die we hebben opgebouwd, is het voor mij natuurlijk om te willen helpen en te toetsen of we op dezelfde pagina zitten,” legt Max uit. Het was ook niet altijd zo. In een van de eerste overleggen nam Reinder het gesprek wat te snel over. Max sprak hem daar later op aan: “Kun je me uitleggen wat daar gebeurde? Ik wil graag begrijpen wat je motivatie was. Want ik had daar een gevoel bij.” 

“Dat is natuurlijk heel sterk,” vindt Reinder. “Je wilt eerst weten wat de motieven waren, en dan pas aangeven: dat voelde niet zo lekker voor mij. Daar is moed voor nodig, maar vooral ook vertrouwen dat zo’n gesprek gevoerd kan worden.” 

Een prachtig voorbeeld van hoe intimiteit en non-egocentriciteit samenkomen, speelde zich af tijdens een visieontwikkeling op duurzaamheid. Max had een sessie gefaciliteerd met, in Reinders woorden, “vier collega’s met totaal verschillende invalshoeken.” 

“Ik was superenthousiast,” vertelt Reinder. “Ik ken de collega’s en hun verschillende manier van kijken goed. Ik dacht: wat knap dat je deze mensen al zo ver hebt gekregen dat ze überhaupt gezamenlijk nadenken over duurzaamheid.” 

Maar Max worstelde. “Ik had een bepaalde verwachting die niet helemaal uit de verf kwam. Ik heb er echt een goede dag mee gezeten – wat moet ik hier nou mee?” De volgende dag belde hij Reinder om zijn twijfels te delen. “Ik twijfelde of de sessie wel geslaagd was.” 

Max vervolgt het verhaal: “Reinders reactie was een eye-opener. Hij zei dat het meer aan mijn eigen verwachtingen lag dan aan de werkelijke output. Hij gaf me perspectief: voor deze groep mensen was dit al een grote stap. Dat gaf me zoveel ruimte – zo gek was het allemaal dus niet.” Reinder legt uit waarom dit zo waardevol is: “Ons werk is deels veranderkundig. Als je onvoldoende context of historie hebt bij de mensen, is het heel lastig inschatten of je succes hebt geboekt. Dat je daar onzeker over wordt is volstrekt logisch. De kracht zit in het durven doorvragen.” 

“Je kunt ergens niet zeker van zijn zonder je onzeker te voelen,” filosofeert Max over hoe hij de klant centraal houdt, ook bij twijfel. “Het gaat om kraakhelder hebben: waar doen we het voor, waar gaan we naartoe? In verbinding blijven en checkvragen stellen. Ik ga er niet van uit dat ik alles meteen 100% in kannen en kruiken heb. Het kan ook zijn: ‘Hé, ik zit hieraan te denken, hoe komt dat op jou over?'” 

Deze aanpak voorkomt dat je na een tijd werken ontdekt dat je de verkeerde kant op bent gegaan. “Met een frisse blik stap ik in Reinders leefwereld,” legt Max uit. “Dan vallen mij ook andere dingen op die door de dagelijkse gang van zaken hemzelf misschien niet meer opvallen. Dat met elkaar kunnen bespreken is heel waardevol.” 

“En die moeite nemen om het te delen, dat stuurt mij ook weer,” vult Reinder aan. “Dat geeft energie.” 

Als we vragen naar hun belangrijkste les, zijn beiden eensgezind. “Het moet echt en oprecht zijn,” stelt Max. “Je kunt dit niet bereiken als je het als een moetje ziet. Het moet uit jezelf komen – eerst echt geïnteresseerd zijn in de persoon, dan pas kijken naar rol, functie en taak.” 

Reinder voegt toe vanuit opdrachtgeversperspectief: “Je moet tijd en energie steken in degene die de moeite neemt om bij jou een klus te doen. Echt oprecht leren kennen, aftasten of wat je in je hoofd had als opdracht past bij deze persoon. Want samen heb je het meeste succes.” 

“Het begint met intimiteit,” benadrukt hij. “Die komt als eerste, want daarmee creëer je ruimte voor non-egocentrisch opereren. Zonder dat is er geen vertrouwen – en dat is de basis om zo te kunnen werken.” 

Hun advies aan andere opdrachtgever-adviseur duo’s? Max: “Wees niet bang om met elkaar te delen. Daarmee sta je de ander toe in jouw leefwereld en dat opent de ander ook om jou toe te staan. In het begin voelt dat misschien ongemakkelijk, maar daar begint het wel.” 

Reinder vult aan: “Wees heel zorgvuldig in de verwachtingen die je hebt en spreek ze vooral uit. Naast intimiteit is het ook heel belangrijk dat je aangeeft wat je verwacht. En geef meteen vertrouwen. Bij ons ontstond dat snel omdat er noodzaak was in een project. Max had de moed om te zeggen ‘ik kan dat, ik wil het wel gaan doen’ en ik gaf hem de ruimte. Waar het vastloopt of onzeker wordt, bespreken we dat. Voor ons zijn deze onderwerpen bijna vanzelfsprekend geworden, maar ik realiseer me dat dit lang niet altijd zo is.” 

Dit verhaal laat zien wat er gebeurt als een Maister en opdrachtgever durven te investeren in échte verbinding. Het gaat verder dan professionele samenwerking – het gaat om twee mensen die elkaar de ruimte geven om mens te zijn, met twijfels, ambities en kwetsbaarheden. 

Voor opdrachtgevers betekent werken met een Maister: iemand die niet alleen uitvoert maar meedenkt, doorvraagt en de moed heeft om ook ongemakkelijke observaties te delen. Iemand die jouw succes vooropstelt, juist door je soms een spiegel voor te houden. Dat vraagt lef van beide kanten, maar levert een samenwerking op die energie geeft in plaats van kost.